Almanya’da 29 Temmuz 2026’da yürürlüğe giren düzenleme, Duldung (sınır dışı işleminin geçici olarak askıya alınması) statüsündeki bazı kişilerin çalışma izni almasını engelleyen hükmün kapsamını genişletti. Avrupa Birliği mevzuatı kapsamında güvenli menşe ülke kabul edilen Türkiye vatandaşları da düzenlemenin kapsamına girdi. Ancak değişiklik, Almanya’daki bütün Türk vatandaşları için genel bir çalışma yasağı anlamına gelmiyor.
Yabancılar Yasası’nın 60a maddesinin 6. fıkrasına göre, Duldung sahibi kişinin 31 Ağustos 2015’ten sonra yaptığı iltica başvurusu reddedilmiş veya geri çekilmişse ya da hiç iltica başvurusu yapmamışsa, güvenli menşe ülkelerden gelenler için çalışma izni verilmemesi öngörülüyor. Bu kapsamda Türkiye’nin yanı sıra Mısır, Bangladeş, Hindistan, Kolombiya, Fas ve Tunus vatandaşları da yer alıyor.
Düzenleme, Duldung belgesine sahip belirli kişileri ilgilendiriyor. Geçerli oturum izni bulunanlar için genel bir çalışma yasağı getirmiyor. İltica hakkı tanınanlar, mülteci statüsü verilenler ve ikincil korumadan yararlananlar da kanundaki açık hüküm uyarınca bu özel yasaktan muaf tutuluyor. Devam eden iltica başvurusunda kullanılan Aufenthaltsgestattung belgesi ise Duldung’dan farklı bir hukuki statü.
Geçiş hükmüne göre, 6 Mayıs 2025 tarihinde Almanya’da Duldung statüsünde bulunan veya 11 Haziran 2026’da çalışma iznine sahip olan Türk vatandaşları bu özel yasaktan muaf. Böylece belirli tarihlerden önce oluşmuş bazı durumlar için istisna korunuyor.
İlk kabul merkezleri dışında yaşayan Duldung sahipleri bakımından yasak kural olarak sürekli çalışma yasağı sonucunu doğurabiliyor. Eyaletlerin ilk kabul merkezlerinde kalanlar için ise Duldung aldıktan sonraki üç ayı aşan dönemde çalışma izni verilip verilemeyeceği konusunda hukuki belirsizlik bulunuyor.
Kanun, ücretsiz hukuki danışmanlık sonrasında yapılan belirli iltica başvurusu geri çekmelerine ve çocuğun üstün yararı gereği başvuru yapmayan refakatsiz küçüklere ilişkin istisnalar da içeriyor. Bu nedenle kişinin Duldung türü, iltica başvurusunun tarihi ve sonucu, ikamet ettiği yer ve geçiş tarihlerindeki durumu birlikte değerlendirilmeli. İşe veya mesleki eğitime başlamayı planlayanların bireysel durumlarını yetkili yabancılar dairesi ve göç hukuku danışmanlarıyla kontrol etmesi önem taşıyor.


